/*

06 november 2012

Dag 2 van de suikervrije week–al wat dipjes

P1090663-001

Dag 2 van mijn suikervrije week zit er alweer bijna op. Ik moet toegeven dat ik vandaag het wel al bij momenten moeilijker heb gehad. Deze ochtend na mijn ontbijt (yoghurt met appel, kaneel, havermout en amandelschilfers) had ik niet het gevoel voldoende gegeten te hebben, ondanks dat ik wist dat de portie groot genoeg was. Maar het was ook geen echte honger, het was een knagend gevoel van “ik wil nog iets”. Tijdens de voormiddag op ‘t werk “snoepte” ik tussendoor dus maar wat noten en stukjes fruit, een echte honger kwam er dus niet. Maar, bij de lunch, na een rondje lopen tijdens de middagpauze, had ik opnieuw weer dat gevoel dat ik mijn honger niet had weggegeten! En dat gevoel bleef wel een tijdje, ik geraakte er gefixeerd op en wou dat gevoel écht kwijt. Ik ging toen op zoek in het boek van Sonja Kimpen naar een oplossing van het probleem en vond dat er twee soorten honger zijn “hoofdhonger” en “maaghonger”, dat vermoeidheid vaak verward wordt voorhonger en dat je maag een depressie kan hebben (als je te lang wacht met eten). Ik heb dan maar eventjes mij op de bureau gelegd voor een klein dutje (maar sliep niet echt), ik wist anders niet wat doen.. Toch ging dat gevoel opeens weer weg.

Deze avond kwam dan een hele grote test: ik moest naar de bakles. Normaal proef ik dan af en toe van het beslag, proef ik van onze bakresultaten én eet ik na de bakles alleen maar dingen die ik gemaakt heb. Deze week mag ik absoluut niks niks niks eten wat ik in de bakles gemaakt heb. Normaal maken we broden waarin géén suiker zit, maar deze week werd er Waldkorn gemaakt, en in de mix om Waldkorn brood te maken zit.. glucosestroop! Dat mag ik niet eten. Ik heb superhard gebaald, Waldkorn zogezegd een gezond brood.. geloof dat dus maar niet helemaal! Verder had ik wel moeite om geen enkel druppeltje chocoladeganache, slagroom of banketbakkersroom van mijn vingers af te likken. We maakten soezen en het was nogal een geknoei om die te vullen, met als gevolg dat mijn handen regelmatig een beetje bevuild werden. Normaalgezien lik ik hier dan van voor ik mijn handen ga wassen, nu moest ik er dus van af blijven. Ik moet zeggen dat de eerste keer ik uit gewoonte een ietsie heel klein druppeltje ganache heb gelikt, maar toen ik het door had (meteen, het was echt miniem) heb ik er beter op gelet en ben ik tussendoor vaak mijn handen gaan wassen, zodat de verleiding niet té groot werd.

Toen ik thuis kwam, was ik wel eerst even heel erg gefrustreerd. Ik had maar liefst 3 broden bij.. 3 Waldkorn broden.. en daar mag ik dus niet van eten. Morgenvroeg moet ik dus naar een (bio-)bakker om een brood te gaan kopen dat ik dus wél mag eten. In het koffer van de auto staat ook nog een hele selectie soezen en koffiekoeken, die morgen de collega’s smakelijk gaan mogen opeten. Ook dat gaat ook even pijn doen vrees ik…

Maar goed, ik heb me erbij neergelegd en ik warme mijn avondeten maar op. En dat heeft mij nog iets bijgeleerd: voor ik aan mijn avondeten begon had ik eigenlijk niet echt honger, dat gevoel dat ik ‘s morgens en ‘s middags niet weg kon krijgen. Maar één keer dat ik gegeten heb, dan krijg ik dat gevoel opeens wel! Een beetje raar, maar nu weet ik wel dat ‘t weer weg gaat gaan, dat ‘t niet komt omdat ik te weinig gegeten heb. Ik heb nu wel zin in iets zoets, maar ik ga me sterk houden.. straks gaan slapen en dan de volgende dag!

0 reacties:

Een reactie plaatsen