/*

10 april 2012

Dagen zonder Vlees–de evaluatie

20 februari, een paar dagen voor het begin van de vasten, deelde ik met jullie dat ik in de vastenperiode vegetarisch zou eten, met uitzondering van één dag per week. Ondertussen zijn de vasten afgelopen en hebben we al Pasen gevierd en wil ik graag mijn vegetarische periode voor jullie evalueren.

 

Heel gemakkelijk

Ik moet zeggen dat deze vastenperiode in het algemeen een makkie was. Ik heb zelden vlees gemist. Zelf vegetarische gerechten verzinnen en koken met mijn vriend ging ons vrij goed af, al moet ik toegeven dat we een aantal gerechten wel een paar keer gegeten hebben. Ik heb wel (opnieuw) ontdekt dat ik vleesvervangers echt helemaal niet lekker vind, ik eet veel liever veel groenten en noten dan tofu of quorn. Ik was ook wel een beetje verbaasd dat ze vleesvervangers zoveel mogelijk op vlees willen doen lijken: wifiworstjes, gehaktballetje,… Ik begrijp het misschien wel voor als je samenwoont met een vleeseter: dat je ongeveer hetzelfde wilt eten, maar dan met een vleesvervanger. Maar in mijn geval vond ik het leuker om gewoon groenterijke maaltijden te maken.

Soms te gemakkelijk

Zolang we in de routine bleven van zelf koken thuis, boterhammetjes eten op het werk en één keer per week zondigen (meestal als we gingen eten bij familie of vrienden), was het bijna geen opgave. Vorig jaar miste ik mijn broodbeleg nog, maar dit jaar herontdekte ik de pindakaas, waarvan ik nu anderhalve pot heb geledigd. Vooral die uit de Bio-Planet, met 100% pinda’s kon mij enorm bekoren. Het vasten ging zo gemakkelijk, dat ik soms vergat dat ik geen vlees mocht eten. Dit resulteerde erin dat ik op een ochtend op het werk een broodje rosbief bestelde, smakelijk opat, maar pas ‘s avonds beseft dat ik nu eigenlijk bijzonder gezondigd had. Oeps!

Maar soms ook te moeilijk

Maar ik heb meer dan eens gezondigd. Hoewel ik nooit echt naar vlees verlangde, bleek het op bepaalde momenten toch te moeilijk om vegetarisch te blijven eten. Een keer gebeurde het dat mijn vriend en ik naar een brasserie gingen zonder eerst naar de menukaart te kijken en dan binnen, aan tafel, zien we dat er maar één vegetarisch gerecht op de menu staat: vegetarische wok, net iets waar ik geen zin in had, en dus werd er vlees gegeten. Tijdens de vasten ben ik ook één weekje gaan skiën met mijn familie. Die week wou ik niet moeilijk doen tegen de chef-kok van dienst (mijn moeder) en dus werd er vlees gegeten. Zelfs ‘s middags op de (Oostenrijkse)piste, bleek het heel moeilijk om vegetarisch te eten. Ik denk dat heel vaak de enige optie een groentesoep was, als je kan weerstaan aan de worsten, schnitzels en hamburgers, tenminste.

Uiteindelijk neem ik mee

Alhoewel we niet zoveel nieuwe recepten en gerechten hebben uitgeprobeerd, of we waren er niet helemaal van overtuigd, ben ik nu nog meer van mening dan voor de vastenperiode dat ik toch wat vaker vegetarisch zou kunnen eten dan ongeveer 1 keer per week. De vegetarische gerechten die we lekker vinden, breiden zich steeds uit: Thaise curry, roerbakgroenten met noedels, vegetarisch spaghetti, raviola, canneloni met spinazie, chili sin carne … ze zijn  minstens even lekker als een maaltijd mét vlees. En pindakaas wordt vanaf nu misschien wel een broodbeleg dat ik altijd in huis zal hebben.

Uiteindelijk heb ik van de 46 vastendagen 33 dagen effectief volledig vegetarisch gegeten heb. Op 13 dagen heb ik minstens één vleesmaaltijd gegeten, wat vaak alleen het avondeten was, maar op skireiss ook wel de lunch. Ruw geschat heb ik mijn ecologische voetafdruk met 363m² kunnen verminderen dan wanneer ik vlees gegeten had heel de tijd, maar of dat nu veel is.. daar heb ik eerlijkgezegd geen idee van.

0 reacties:

Een reactie plaatsen