/*

28 maart 2012

Bakles bij Syntra, wat ik ervan vind tot nu toe

P1090251Sinds september zit ik op de avondschool voor lessen “Brood- en banketbakker”, bij Syntra. Eén avond in de week sta ik in een paar uur in de bakkerij van de school en daarna kom ik thuis met een hele zaak brood, pistolets, koffiekoeken of andere lekkernijen. In dit blogje deel ik met jullie graag wat ik leuk en minder leuk vind aan de lessen, wat de lekkerste dingen zijn die ik al maakte en vooral.. wat ik zoal leerde.

In de eerste lessen viel mij eigenlijk meteen op dat de lessen heel anders zouden verlopen dan dat ik me had voorgesteld. Misschien was ik er wat naïef in, maar ik had verwacht dat we alleen zouden bakken (ala hobbykok ofzo op tv, ieder zijn eigen deegmixer en oventje) of op zijn minst in kleine groepjes zouden bakken. Maar dat is dus niet zo, we bakken met heel de klas – 15 personen – tesamen. Dat betekent dus dat maar één keer alle ingrediënten worden afgewogen, die allemaal in één grote kneder worden gedaan en daarna allemaal tegelijk in de oven.

In de eerste weken leerde we voornamelijk broden bakken. Hoewel we de eerste les nog met de hand leerden kneden, werd dit dus later met het kneedmachine gedaan. Dat zorgde ervoor dat er de eerste weken dus weinig werk voor ons persoonlijk was, en we vooral veel stonden te wachten: tijdens het kneden, tijdens het rijzen (en dat is nogal lang bij broden) en natuurlijk tijdens het bakken. Opeens werden het afwegen van ingrediënten en het handmatig opbollen van de broden momenten om naar uit te kijken, gewoon omdat je dan toch iéts te doen had. Ik moet eerlijk toegeven dat ik hierdoor wat gedemotiveerd werd, vooral ook omdat broden bakken mij niet interesseert, ik wou zo snel mogelijk naar de banketgebakjes :-)

Van de gewone broden (grijs brood, volkoren brood, boerenbrood, …) gingen we naar de meer luxueuze broden (rozijnenbrood, suikerbrood, brioche,..) en de pistolets. Toen dacht ik, “aha, pistolets, dat is extra opbolwerk!”. Maar helaas, daar vinden de bakkers dan wel iets op: een opbolmachine, dat 24 bolletjes (ofzo) in een paar seconden opbolt.

Maar goed, na een tijdje mochten we dan toch naar de koffiekoeken gaan, eerst uit brooddeeg, daarna uit bladerdeeg en intussen hebben we ook al soezen, eclairs, koekjes, taarten, cakejes en biscuit gemaakt. Bij al deze gebakjes is er toch net iets meer werk en zeker de laatste maand zijn we altijd maar met maximum 10 leerlingen in de les geweest en een kleiner groepje is eigenlijk aangenamer werken.

Hoewel je dus niet altijd alles zélf kunt uitvoeren, heb ik toch het gevoel dat ik al heel wat geleerd heb. Zo kon ik voorheen helemaal niet met een spuitzak werken zonder dat ‘t een knoeiboel werd, dat is al serieus verbeterd. En het kneden van gistdeeg deed ik ook hélemaal verkeerd, helemaal niet lang genoeg. Maar zonder dat er specifieke theorielessen gegeven worden, heb ik het gevoel dat ik heel veel basiskennis heb opgedaan: minder boter zorgt dat je eindresultaat harder is, stoom in de oven zorgt voor een krokante korst,… Maar er zijn ook heel veel gewone kleine trucjes, zoals: je eclairs omdraaien en op de onderkant glazuur doen in plaats van de bovenkant, de onderkant is immer helemaal egaal!

Van de recepten zelf heb ik eigenlijk in de tussentijd nog geen enkel zelf thuis gemaakt. Dit ligt niet aan de kwaliteit van de recepten, maar aan het feit dat ik eigenlijk liever andere dingen bak. Om de een of andere reden spreken de typische bakkerijproducten mij niet zo aan, ik maak liever brownies, cupcakes of andere dingen. Als je net op een avond bent thuisgekomen met 12 chocoladekoeken en nog een handvol rozijnenkoeken, heb ik ook niet direct de neiging om dat de week erop opnieuw te maken, ik moet al vaak veel uitdelen aan collega’s omdat wij het gewoon niet op krijgen. Maar de eclairs, dessertkoekjes en hartige kaascroissants, die ga ik wel zeker nog eens thuis proberen!

Het zijn nog maar een paar weken les (na de paasvakantie toch) les en dan moeten we al examen afleggen. Ik ben heel benieuwd hoe dat zal aflopen. De opleiding duurt in het totaal 3 jaar, dus erna moet ik beslissen of ik mij het volgend jaar opnieuw inschrijf. En daar ben ik, eerlijk gezegd, nog niet over uit. Langs de ene kant heb ik dus wel veel geleerd, maar langs de andere kant zijn dit dus veel gerechten die ik mij thuis niet enorm veel zie namaken en kruipt er wel wat tijd (en geld) in deze lessen. Maar ik hoef nu nog niet te beslissen, dat doe ik over een paar weken wel.

0 reacties:

Een reactie plaatsen